|
|
 |
KARAKTERISTIEKEN
|
|
Onder
de ruwe bolster van deze zwaargewicht zit een heel klein hartje.
De Mastiff is een uitermate zachtaardige en kindervriendelijke
gentleman.
Bovendien is hij een bourgeois eerste klas. Hij houdt van een
wel uitgelijnd leventje. Maakt bij het krieken van de dag
inventaris op van zijn eigendommen.
Rekent erop dat alle activiteiten van die dag volgens een
normaal patroon verlopen en is diep ongelukkig als hier wordt
van afgeweken.
Ondanks zijn bijzondere geschiktheid als waakhond (niet te
verwarren met verdedigingshond) is het een zeer, zeer rustig
ras. Het grootste deel van de dag zult u hem dan ook liggend
aantreffen. Logisch eigenlijk, want zoveel is er nu meestal ook
weer niet te waken. En dan maar waken om te waken, neen, dat
gaat hem te ver. Hij waakt alleen daar waar het nodig is en zo
hoort het ook.
Dus daar ligt onze vriend. Zijn zware kop tussen de poten. Niets
dat beweegt, behalve zijn constant op en neer gaande
wenkbrauwen. Want laat u niet misleiden. Hij houdt wel degelijk
de zaak in de gaten.
Deze onbezorgde levensstijl geeft de indruk dat de Mastiff
weinig of geen beweging nodig heeft, maar niets is minder waar.
De enorme spiermassa waar hij over beschikt moet worden
opgebouwd om volwaardig te kunnen functioneren en dat kan alleen
door voldoende beweging. Wordt dit laatste een dagelijks
bezigheid dan zal hij dit met het grootste plezier volbrengen.
Dus het is niet zozeer de grote van de tuin wat telt (hij maakt
er toch geen gebruik van), maar de tijd die je er samen op
uittrekt.
De Mastiff is een sociale hond. Men kan hem heel gemakkelijk in
roedel houden zonder dat daar ernstige problemen uit
voortvloeien. Ook met andere rassen vlot het heel goed, maar dan
wel op voorwaarde dat ook die andere dieren sociaal zijn.
Verder is de Mastiff ook ongelofelijk verknocht aan zijn familie
en van kinderen houdt hij als geen ander. Hij zal zijn familie
ten alle tijden verdedigen waar nodig en verlangt daar niets
voor terug. Misschien enkel dat hij als volwaardig lid van het
gezin wenst behandeld te worden en er zeker niet van houdt om in
een hok te worden gezet. Zet men een Mastiff toch in een hok,
dan zal deze niet alleen van verdriet wegkwijnen en erg schuw
worden, maar bovendien alleen
zijn hok verdedigen, maar zeker niet zijn "geliefden".
Om de vertrouwensfunctie van waakhond te kunnen vervullen is het
noodzakelijk dat de Mastiff een grote hond is die alleen al door
zijn verschijning mogelijke indringers de schrik op het lijf zal
jagen.
Hoogte en gewicht zijn echter terecht niet in de standaard
opgenomen omdat dit enkel een streven naar hoogte tot gevolg zou
hebben. Hoe hoger hoe beter, mits dit gepaard gaat met voldoende
massa, voortkomende uit een enorme ribwelving. De hoogte zal dus
eerder moeten komen van borstdiepte dan van beenlengte. Hoogte
en massa zijn prima zolang de hond goed loopt, goed op de benen
staat en voldoende zwaar botwerk heeft om dit te ondersteunen.
De Mastiff moet in ieder geval, en dit is heel voornaam, steeds
langer als hoog zijn !! Een lengte die voornamelijk voorkomt uit
de ver naar achter reiken van de zwevende ribben. Verder heeft
hij brede lenden en heel diepe flanken (een opgetrokken buik is
verwerpelijk).
De zwaarste hond aller tijden is de Mastiff Aicama Zorba of La
Suza, dewelke in 1989, volgens het Guinness Book of
Worldrecords, 142 kg woog met een schofthoogte van 88 cm.
U moogt dit echter niet als referentiepunt nemen. Een reu van 80
kg. met een schofthoogte van 75 cm. Is al een hele behoorlijke.
Het hoofd moet zeer breed zijn en een vierkante indruk wekken.
De schedel onder normale omstandigheden, vlak, maar gerimpeld
als zijn aandacht getrokken wordt. De stop is duidelijk met een
over de gehele lengte, volle en vrij korte snuit, welke echter
nooit korter mag zijn als 1/3 van de totale hoofdlengte.
De Mastiff heeft kort haar, maar de vacht is iets langer op nek,
rug en schouders.
Er is keuze uit volgende kleuren : het reekleurige blond, het
gestroomd en het apricot. Bij het fokken mogen de verschillende
kleuren gecombineerd worden. Kleur is een kwestie van smaak.
Laat dit voor u echter nooit van doorslaggevend belang zijn bij
een eventuele keuze. Men koopt ook geen auto alleen om zijn
mooie kleur.
Wat een Mastiff absoluut wel moet hebben en dat bij eender welke
kleur, is een heel zwart masker en dit over de gehele voorkant
van zijn kop. Zwarte oren en donkere ogen. Beiden klein.
Voor de rest kan nog gezegd worden dat de Mastiff een matige
eter is en zeker geen slokker.
Het is een relatief gezond ras met weinig echte kwalen.
Verder kunnen wij u aanraden om bij een fokker te kopen die
ernstig met het ras bezig is. De Mastiff is een zeer moeilijk te
fokken ras. Uw wachttijd zal vermoedelijk iets langer duren,
maar als u achteraf een goede pup hebt is dit snel vergeten.
Viermaal per jaar wordt door de club een tweetalig clubblad
uitgegeven, waarin u een uitgebreide informatie over de
mastiffwereld zult terugvinden.
Verder organiseren wij, naast onze statutair verplichte
ledenvergadering, jaarlijks ook nog verschillende wandelingen en
kampioenschapsclubmatch. Dit alles zijn uitstekende gelegenheden
om diverse Mastiffmensen van heinde en ver te leren kennen en
met hen van gedachten te wisselen over de koning der honden, de
Mastiff.
Kortom, wordt lid van een club waar het gezellig vertoeven is,
dit in gezelschap van een toffe groep mensen bij wie u zich
ongetwijfeld zeer snel op uw gemak zult voelen. Mocht u hoe dan
ook nog vragen hebben, aarzel dan niet om één van onze
bestuursleden te contacteren.
Wij zijn er om u te helpen. U helpt de Mastiff door lid te
worden.
|
|
